تاسوعا

اینقدر تیـــر به این تــن نزنید

نیــزه ها را به دل مــن بزنید

اینقدر طعنه به غمدیده چرا؟

نیشخند به سـر ببـریده چرا؟

باشد این تن همه ی هستی من

مــونس و مـایـه ی سرمـستی من

کودکان را وقت رفتن نزنید

تـازیـانه به تـن مــــن بزنید

اینقـــدر دختــــر او را نزنید

حـــــرم مضطـــــر او را نزنید

این حسـینی که چنیـن در صحراست

این همان غنچه ی ســرخ زهـراست